Awans Informacje Forum Dla nauczyciela Dla ucznia Korepetycje Sklep
  [ Zaloguj się ]   [ Załóż konto ]
  Najczęściej szukane
Konspekty
Programy nauczania
Plany rozwoju zawodowego
Scenariusze
Sprawdziany i testy
  Media
Przegląd Prasy
Patronat
Medialny
Po godzinach
  Slowka.pl
Słówka na email
Język angielski
Język niemiecki
Język francuski
Język włoski
Język hiszpański
Język norweski
Język japoński
Język rosyjski
Gramatyka
Rozmówki

Katarzyna Kowalska
Język polski, Scenariusze

Scenariusz montażu słowno-muzycznego na zakończenie roku szkolnego

- n +

Scenariusz montażu słowno- muzycznego na zakończenie roku szkolnego i pożegnania szkoły przez absolwentów klas szóstych

Scena udekorowana jest zgodnie z tematem- wakacyjne słońce, chmury, droga wiodąca w pośród pól i motto w centralnym miejscu:

"Nie będę tedy mówił ani myślał wcale,
Lecz nieskończona miłośc w moje serce spłynie...
I będę szedł jak włóczęga- w coraz dalsze dale..."
/Uczestniczą w programie uczniowie klas piątych (1-6) i szóstych/

Na początek programu, piosenka na melodię "Jak dobrze nam zdobywać góry" w wykonaniu chóru szkolnego

Jak dobrze nam tak iść przed siebie,
Poznawać piękno w lata czas
I tylko jedno mieć pragnienie,
By siły nie zawiodły nas

Ref:
Hejże hej, hejże ha,
Cieszmy się tra la la
Bo tuż, tuż, bo tuż, tuż
Czeka nas wielka podróż

A może ty wyruszysz z nami
Zdobywać szczyty groźnych gór?
A potem znowu dla odmiany
Przemierzać szlaki jezior stu?
Ref...

Uczeń 1

Czerwiec nakrapiany wiśniami,
Róże zakwitły w ogrodzie.
Tuż, tuż wakacje przed nami
I nowe cuda w przyrodzie.

Książki w kąt /i cała wiedza/
Chociaż na dwa miesiące.
Teraz lasy i polna miedza,
Góry i plaża gorące/.../

Uczeń 2

Przyszło lato odziane w złoto,
Purpurę, zieleń i błękit.
Niesie nam słońce z łąk bukiety
I czasu wolnego sporo.
Oj wyczekana, szczęśliwa poro, jesteśmy ci wdzięczni za to.
Oj, lato radosne, gorące!
Wodą i lasem kuszące.

Uczeń 3

Tak nagle przyszło pełnelato
I zawróciło wszystkim głowy
I czar czerwcowy jak świat stary
Zdaje się niebywale nowy.

Uczeń 4 i 5/na zmianę/

Już skończona nasza praca,
Dziś świadectwa dostaniemy!
Żegnaj, żegnaj, miła szkoło,
już tu jutro nie przyjdziemy!
Hej! Wakacje to rzecz miła,
Wyśmienita rzecz,
Już nauka się skończyła,
Książki, idźcie precz!
Już nie straszy mnie godzina,
Ach, to ósma na zegarze,
A i książek do plecaka
Nikt pakować mi nie każe!

Nie dbam wcale o zeszyty,
Nie wiem, co to orzeczenie,
Nie obchodzi mnie już wcale
Dodawanie czy mnożenie!
Hej! Wakacje to rzecz miła,
Wyśmienita rzecz,
Już nauka się skończyła,
Książki, idźcie precz!
Siedem razy po sześć śliwek
Zjem i wiem, że smaczne było,
Ale myśleć już nie będę,
Ile z tego wychodziło!

Hej na słońcu i na trawce
Spędzać będę całe dnie,
A urosnę tak jak sosna,
Nie poznacie mnie!

Lecz gdy miną dwa miesiące,
Już się skończą figle, psoty,
Do nauki w miłej szkole
Nie zabraknie mi ochoty!

Uczniowie 4 i 5 razem:

Hej! Wakacje to rzecz miła,
Wyśmienita rzecz,
Już nauka się skończyła,
Książki, idźcie precz!

Uczeń 6

Ukończona już nareszcie żmudna, szkolna praca
I swobody upragnionej chwila znów powraca.
Hej podnieśmy śmiało w górę spracowane czoła
Czas zapomnieć o kłopotach, szczęście do nas woła.
Już nas woła ptaszę w górze i szumiące lasy,
Kwietna łąka, łany zboża na beztroskie czasy.
Mam promocję! Przez rok cały pilnie pracowałem,
Mogę teraz odpoczynku użyć sercem całym.
Rzucam miasto! Już mi pachną jaśminy, akacje.
Witaj, witaj, wsi rozkoszna! Niech żyją wakacje!

Po tych słowach piosenka "Lato, lato" w wykonaniu uczestników przedstawienia i chóru szkolnego

Uczeń7

Już szmat drogi przebytej za nami,
Bardzo długi, więc żegnać się trzeba.
Stąd pójdziemy każdy w swoją stronę,
Gdzie wskazówek i drogowskazów już nie ma.
Cały ciężar naszego życia spocznie teraz na naszych ramionach.
Podziękujmy więc naszej szkole, bo to właśnie ona
Nauczyła dostrzegać piękno, czynić dobro, szanować pracę.

Uczeń 8

Czasem wydaje nam się, że kończąc szkołę podstawową, osiągamy tę upragniona wolność,
a tu ot, życie...
W chłopięcym już to stwierdzisz wieku,
Że świat wciąż robi ci na przekór.
Na drodze życia już od razu
Nie- znaki zakazu!

Uczeń 9

Nie wolno piłką rzucać w okno,
Nie wolno w majtki, bo ci zmokną.
Nie wolno chodzić ci, boś dziecko,
Na tę filmową twórczość szwedzką.
Nie wolno kłamać w życia wiośnie,
Nie wolno kląć aż się dorośnie.
Nie wolno palić ani pić,
Bo wciąż ci mówią: wstydź się, wstydź!
A gdy w wiek męski zdołasz zmienić
Tę młodość szkolną i mozolną,
Wolno ci będzie się ożenić
I znów ci nic nie będzie wolno!

Uczeń 10

Jakże prawdziwe są słowa poety:

O to chodzi jedynie,
By naprzód wciąż iść śmiało.
Bo zawsze się dochodzi
Gdzie indziej, niż się chciało.

My jednak mamy nadzieję, że dojdziemy do upragnionego celu. Przecież to nasi nauczyciele uczyli nas wytrwałości, uporu, dodawali odwagi, zachęcali do działania. Szczególnie serdecznie dziękujemy paniom z nauczania zintegrowanego, którym dedykujemy ten wiersz.

Uczeń11

On mnie nauczył pierwszych liter.
On księgę otworzył i zobaczyłem,
Jak gorące, burzliwe były dzieje ojczyste.
On mi pokazał piękno krajobrazów.
Nazwy drzew odczytywałem z listów- liści.
Poznałem głosy ptaków. Ich radosną rozmowę.
On mnie nauczył wypowiadać słowa o miłości, dobroci, o krainie słońca.

Uczeń 12

Pamiętam słowa pani od historii, która nie tylko ciekawie potrafiła mówić o dawnych wiekach, ale i wychowywała nas:

Nie jesteśmy, by spożywać
Uroki świata, ale po to,
By go tworzyć i przetaczać
Przez czasy jak skałę złotą.

Uczeń 13

Dziękujemy państwu od języka polskiego, którzy tak pięknie mówili o poezji:
...poezja to jest noc księżycowa,
wielkie uspokojenie,
kiedy poziomki słodkie w parowach
i słodsze cienie...
... poezja to są proste dziwy,
to kraj, gdzie w lecie
stary kot usnął pod lufcikiem krzywym
na parapecie.

Uczeń14 i 15

Z wdzięcznością będziemy pamiętać państwa od przyrody, którzy z takim zapałem przekonywali:

Uczeń 14

O, cóż piękniejszego nad wysokie drzewa
W brązie zachodu kute wieczornym promieniem,
Nad wodą, co się pawich barw blaskiem rozlewa,
Pogłębiona odbitych konarów sklepieniem.

Uczeń 15

Jak najwięcej musisz wiedzieć,
Jak najwięcej słyszeć,
Żeby poznać naszej ziemi
Wszystkie tajemnice.

Uczeń 16

Nie zapomnimy też o paniach od matematyki, które tyle energii włożyły, by nas nauczyć logicznego myślenia, które, powołując się na słowa Euklidesa, powtarzały: "w naukach ścisłych nie ma drogi specjalnie dla królów"

Uczeń 17

Nasze uznanie wyrażamy nauczycielom muzyki i plastyki. Dzięki nim widzimy i czujemy piękno wokół nas, piękno nawet zwykłych rzeczy

Muzyka to chińska łamigłówka, którą każdy rozwiązuje
Po swojemu i zawsze dobrze, bo jest bez rozwiązania.
Muzyka to jak te głosy przyrody, w których poeci/.../
Słyszą hymny, czują słodycz, śpiew aniołów, niebo,harmonię...

Uczeń 18

Dziś chcemy uściskać ręce pana od techniki i informatyki, który uczył
Jak zgadywać smukłość i zieloność
Nasłonecznienie liści według powikłań słojów/...?
By w szafie /...? Dostrzec piękno i poezję, by zaszumiała.
Który dopomagał poznać również wirtualne rzeczywistości, dowodził, że nie wszystko jest matrixem.

Uczeń 19

Dziękujemy państwu od gimnastyki, dzięki nim dbaliśmy o naszą kondycję fizyczną i osiągnęliśmy niemało sukcesów:

Mozolnie, lekko,
Z cierpliwością zwinną,
W wyrachowanym natchnieniu,
Robili wszystko z wielką zręcznością
I pomagali w ćwiczeniu.

Uczeń 20

Serdecznie dziękujemy pani od języka niemieckiego, bo łatwiej nam teraz będzie z pewnością porozumieć się z innymi Europejczykami:

/Po słowach do germanistki piosenka w wykonaniu recytatorów /

Hoch sollen Się leben
Hoch sollen Się leben
Drei mal hoch

Uczeń 21
Serdecznie i z rozrzewnieniem będziemy myśleć o swoich wychowawcach, którzy byli wspaniałymi przewodnikami i opiekunami w tej szkole. I choć nieraz przysparzaliśmy Wam, Drodzy Państwo, wielu zmartwień, chcielibyśmy, aby w pamięci zostały tylko te lepsze chwile. Dlatego chętnie powtórzymy za poetą:

Ile razem dróg przebytych?
Ile ścieżek przedeptanych?/.../
Ile w trudzie nieustannym
Wspólnych zmartwień, wspólnych dążeń?/.../
Chciałbym wszystkie takie chwile
Ocalić od zapomnienia.

Uczniowie razem

Z serca wszystkim dziękujemy
I przyrzekamy to,
Chcemy wyrosnąć na takich samych
Jak nasi nauczyciele są.

Na koniec piosenka na melodię "Ogniska już dogasa blask"

A teraz wszyscy splećmy krąg
i pożegnajmy się.
Przekażmy sobie z rąk do rąk
gorący uścisk ten.

Ref.
Choć łza się kręci w oku mym,
Uśmiecham się przez łzy,
Bo przecież gdzieś spotkamy się,
Ja z tobą, ze mną ty.

I choć upływa szybko czas,
Co zatrze cichy żal,
Nie zapomnimy nigdy was,
To przyrzekamy wam.

Ref....
I po tym ostatnim refrenie murmurando

Uczeń 1-

Dziękujemy za uwagę.

Wszyscy recytatorzy kłaniają się. Opuszczają scenę.

W programie wykorzystane zostały wiersze poetów polskich, wyszukane w bibliotece szkolnej.

Koniec

Program opracowała i przygotowała dla potrzeb Szkoły Podstawowej im. S. Żeromskiego w Nałęczowie


 

Opracowanie: mgr Katarzyna Kowalska- nauczyciel mianowany

Zgłoś błąd    Wyświetleń: 6731
 
   Komentarze
  • Rudolfina, 2006-05-15

    Fajny ten scenariusz gratuluje pomysłu:)



  • Dodaj komentarz
      Barometr
    1 2 3 4 5 6  
    Oceń artukuł!



    Ilość głosów: 0
      Publikacje

    Nowe zasady publikacji
    Szukaj autora i tytuł
    Ostatnio dodane materiały
    Ranking publikacji 
    Najczęściej zadawane pytania
      Twoje konto
    Zaloguj się
    Załóż konto
    Zapomniałem hasła
      Forum
    Nauczyciel - awans zawodowy
    Matura
    Korepetycje
    Ogłoszenia - kupię, sprzedam, oddam


    O Profesorze - Napisz do Nas - Reklama - Polityka prywatności - Najczęściej zadawane pytania - Zgłoś błąd

    2000-2014