Awans Informacje Forum Dla nauczyciela Dla ucznia Korepetycje Sklep
  [ Zaloguj się ]   [ Załóż konto ]
  Najczęściej szukane
Konspekty
Programy nauczania
Plany rozwoju zawodowego
Scenariusze
Sprawdziany i testy
  Media
Przegląd Prasy
Patronat
Medialny
Po godzinach
  Slowka.pl
Słówka na email
Język angielski
Język niemiecki
Język francuski
Język włoski
Język hiszpański
Język norweski
Język japoński
Język rosyjski
Gramatyka
Rozmówki

Katarzyna Kowalska
Język polski, Scenariusze

O Stefanie Żeromskim wspomnienie - scenariusz apelu z okazji święta patrona

- n +

Scenariusz apelu poświęconego pamięci Stefana Żeromskiego - patrona szkoły podstawowej w Nałęczowie przeprowadzonego 20. listopada 2004 w 79 rocznicę śmierci pisarza

TYTUŁ MONTAŻU: O STEFANIE ŻEROMSKIM WSPOMNIENIE

CHARAKTERYSTYKA: Na prezentowany przed szkolną publicznością program składają się wiersze wybrane z tomiku "Wiersze o Żeromskim" wydanego przez Towarzystwo Przyjaciół Nałęczowa, Lublin 2003 oraz dwie scenki- fikcyjne wywiady z paniami Zofią Górską - b. uczennicą Żeromskiego i Jego pierwszą żoną - Oktawią.

CEL GŁÓWNY: przedstawienie sylwetki Patrona i wykazanie Jego związków z naszym
miastem

DEKORACJA:
tablica z portretem pisarza oraz napisem:
O STEFANIE ŻEROMSKIM WSPOMNIENIE,
trzy krzesła i nakryty serwetą stolik

REKWIZYTY: bukiet jesiennych liści, czerwona róża, chryzantema, książka - np. "Syzyfowe prace"

MUZYKA: wybrane nagrania z płyty Angelo Badalamenti "Twin Peaks" oraz z płyty
do filmu "Chopin- pragnienie miłości" - jako tło do wystąpień recytatorów 1,2,3,4,5

OBSADA: 11 uczniów (recytatorzy, narrator, 2 dziewczynki w stroju z epoki - wcielają się
w postaci pp. Zofii Górskiej i Oktawii Żeromskiej, pozostałe dzieci w rolach uczniów- stroje szkolne)


TREŚĆ MONTAŻU:

(Na scenę wchodzą dwaj recytatorzy, którzy zaprezentują wiersze poświęcone pamięci pisarza.)

RECYTATOR I: (wiersz W. Paźniewskiego pt. "Żeromski")

Tutaj
Żył i pracował
Jeszcze echo
Powtarza codziennie
Jego kroki

Kiedy tak biegł ulicami
Głodny i chłodny
Nie wiedząc
Czy na jutro
Starczy mu sił
By zarobić na chleb
I dach nad głową

RECYTATOR II: (wiersz Ł. Danielewskiej pt. "Portret umowny")

Siądź Oktawio na ganku
Z Adasiem u kolan
A twarz Stefana w wieńcu z ciemnej brody
Będzie światłem tego zmierzchu
W głębi pokoju Henia
Zasłuchana w drżenie życia w sobie

Niech stanie się portret wieczoru
Gdy będzie się mówiło
Pora na kolację
Psy szczekają głośno
Księżyc dochodzi do pełni
Noc taka parna Stefanku

A Janek odpędzając od lampy
Rój wiedźmiastych ciem
Jeszcze ani pomyśli
O rzeźbieniu wezgłowia
Do ostatniego twego łoża Oktawio

(Po wyjściu recytatorów ich miejsce na scenie zajmuje narrator z bukietem jesiennych liści
w dłoniach.)


NARRATOR:

Niedaleko Pałacu w parku nałęczowskim mała bramka wiedzie na cichą alejkę, kryjącą się wśród drzew i krzewów rozrosłych bujnie.

Łagodna, ozłacana słońcem jesień polska usłała drogę kobiercem liści, szeleszczących, miotanych powiewem ożywczego powietrza. Droga prowadzi nas do dawnego ogrodu i posiadłości państwa Górskich. Przed nami wielki drewniany dwór, staroświecki na podmurowaniu. Tutaj przemieszkiwał Żeromski półtora roku jako nauczyciel córek państwa Górskich - Stefci, Jasi i Zosi.

Cisza. Wchodzimy do dworu, aby dowiedzieć się czegoś o Żeromskim, przeżyć wspomnienie o tym wielkim duchu, który tu żył, pracował, cierpiał...

W nieco dzikim ogrodzie ogarnął nas nastrój tak poważny...

SCENKA I

Uczeń 1 - Halo! Jest tam kto? Dzień dobry!

Uczeń 2 - Cicho...(tu imię ucznia). Bo jeszcze nas ktoś przegoni.

Uczeń 1 - E tam. Tu mieszka tylko pani Zofia Górska, a ona lubi dzieci. Halo! Jest tam kto?

(po krótkiej chwili wchodzi na scenę "pani Zofia" -dziewczynka w stroju z epoki)

Uczeń 1 i 2 (razem) - Dzień dobry pani Zofio!

Pani Zofia - Witajcie dzieci. Czego potrzebujecie?

Uczeń 2 - Wiemy, że znała pani osobiście Stefana Żeromskiego, który jest patronem naszej szkoły, chcielibyśmy dowiedzieć się o pisarzu jak najwięcej.

Uczeń 1 - tak, zwłaszcza, że teraz, w szkole podstawowej nie czytamy żadnego utworu Żeromskiego.

Pani Zofia - Świetnie. Siadajcie. Opowiem wam wszystko, co zapamiętałam.

(wszyscy siadają przy stole)

Uczeń 1 - Kiedy poznała pani pisarza?

Pani Zofia - Przybył do nas z Kielc we wrześniu 1890 roku. Nasz ojciec uważał, że dziewczęta powinny się uczyć w domu, więc zatrudnił Żeromskiego jako naszego nauczyciela domowego, wówczas nazywano go guwernerem.

Uczeń 2 - Czy Żeromski był surowym nauczycielem?

Pani Zofia - Ależ nie, skąd! Bałyśmy się go jednak trochę, bo był bardzo poważny, małomówny i zamknięty w sobie. Czasem wydawał się wręcz ponurym i rozdrażnionym
człowiekiem. Nauka szła nam dość kulawo. Moje siostry - Jasia i Stefcia i ja robiłyśmy nauczycielowi różne psikusy. Stefcia- imienniczka Żeromskiego, postanowiła zwracać się do niego po imieniu, w dodatku zdrobniale. Kiedy nauczyciel spóźnił się nieco na lekcję, Stefcia mówiła: "Funiu, nie będzie lekcyj, bo zaraz będzie obiad". Wyobrażacie sobie? Żeromski był wtedy bezradny wobec nas - rozbrykanych dzieci.

Uczeń 1- A czy pamięta pani inne wasze wygłupy? To bardzo interesujące.

Pani Zofia - O, tak, wiele, ale opowiem wam jeszcze jeden "grzech dzieciństwa".
Pewnego razu Żeromski wyjechał, a my, swawolne dziewczynki zakradłyśmy się do jego pokoju "na górce" i wyciągnęłyśmy z szafy jego papiery, wśród nich rękopis opowiadania "Siłaczka". Byłam najstarsza i nadziwić się nie mogłam, że nauczyciel ma w swoich notatkach ma tyle skreśleń i poprawek. Wówczas bardzo nas rozbawiły te "wypracowania" pana Stefana. Dzisiaj rozumiem, z jakim trudem tworzył się język Żeromskiego, rozumiem Jego talent- głęboki i skupiony. Żeromski nie tworzył łatwo, lecz powoli i uparcie zaglądał w otchłań życia ludzkiego. Miał serce wrażliwe niezmiernie na cierpienia ludzkie, pięknie i głęboko odczuwał przyrodę, czemu dał wyraz w utworach takich jak: "Ludzie bezdomni", Popioły ", Przedwiośnie". A wiecie, że już w gimnazjum spotkacie się z Jego powieścią?

Uczeń 1 - Jaką?

Pani Zofia - To powieść o przygodach nastoletniego chłopca - Marcina Borowicza. Mam nadzieję, że się wam spodoba.

Uczeń 2 - Dziękujemy za opowiadanie o Pisarzu. Chyba już pójdziemy. Do widzenia.

Pani Zofia - Do zobaczenia. Nie zapominajcie o Żeromskim, to wielki człowiek... i koniecznie odwiedźcie Chatę.

(uczniowie schodzą ze sceny, ich miejsce zajmuje recytator z czerwoną różą w ręku)

RECYTATOR 3: (wiersz Ł. Danielewskiej pt. "Lipcowa róża")
Rosła
Jak tamto lato
Razem z tobą
I dla ciebie

Tuliła się do ścian Chaty
W przeczuciu gromu

Kiedy Twój oddech
Stężał szkarłatem
Ojciec jeszcze nie na pomniku
A już jak skamieniały
Tę jedyną
Ledwie rozkwitłą z pąka
Położył ci na sercu
Trzydziestego lipca
Tamtego roku

(po zejściu ze sceny recytatora 3, jego miejsce zajmuje narrator z książką w ręku)

NARRATOR:
Słońce oświetla aleje parku zdrojowego. Udajemy się z wizytą do Chaty, w której mistrz słowa tworzył arcydzieła literatury, w której przeżył ogromną swą boleść- śmierć ukochanego syna Adasia.
Może uda się spotkać i porozmawiać z żona pisarza- panią Oktawią Żeromską- pierwszym kustoszem tej izby pamiątek

(narrator schodzi ze sceny, a zza kulis wychodzą dwaj uczniowie i dziewczynka w stroju
z epoki- pani Oktawia)


Uczeń 3 i 4 (razem) - Dzień dobry pani!

Pani Oktawia - Witam was. Zapraszam do środka. Rozgośćcie się.

(wszyscy zajmują miejsce za stołem)

Uczeń 3 - Czy opowie nam pani historię Chaty?

Pani Oktawia - Z chęcią. Pomysł wybudowania pracowni na wzgórzu zrodził się dawno, ale urzeczywistnił, gdy Stefan otrzymał honorarium za powieść "Popioły". W otoczeniu drzew, na działce przylegającej do willi moich rodziców szybko rosła Chata- pracownia. Tu wreszcie z dala od zgiełku, w ciszy Żeromski tworzył, spotykał się z działaczami politycznymi, tu odbywały się kursy oświatowe, to tu wreszcie z miłością patrzył na zabawy naszego jedynego syna Adasia. Gdy synek odszedł (p. Oktawia wyciera chusteczką oczy) zbolały ojciec zbudował nieopodal Mauzoleum, w którym spoczęły szczątki dziecka.
Potem wyjechał z Nałęczowa na zawsze. Ale pamięć o jego dobroci i szlachetności,
o wrażliwości na ludzką niedolę- przetrwała.

Uczeń 4 - Kiedy postanowiła pani udostępnić Chatę zwiedzającym?

Pani Oktawia - Pomyślałam, że należy zebrać pamiątki po Stefanie tuż po jego śmierci 20.listopada 1925 roku. Ocalić od zapomnienia wszystko to, co było Mu bliskie i potrzebne w okresie, kiedy tu przebywał i tworzył.
Mam nadzieję, że udało się to choć w części.

Uczeń 3 - Oczywiście, wszyscy uczniowie naszego miasteczka wiedzą o Chacie, byli tu z rodzicami lub nauczycielami. My poznamy Jego Twórczość dopiero w gimnazjum, ale nasza szkoła nosi imię pisarza i jesteśmy z tego dumni.

Pani Oktawia - Cieszę się, że pamięć o Żeromskim żyje wśród was, dzieci. Mam nadzieję, że kiedyś znowu spotkamy się w Chacie.

Uczeń 4- Obiecujemy. Opowiemy także naszym szkolnym kolegom o faktach z życia pisarza.
A dziś dziękujemy za rozmowę. Do widzenia.

Pani Oktawia - Do widzenia.

(wszyscy opuszczają scenę, po chwili wchodzi narrator z chryzantemą)

NARRATOR:
Wacław Borowy, badacz literatury i twórczości Stefana Żeromskiego tak powiedział o pisarzu: "Jego twórczość była chlebem duchowym dla pokoleń(..) Był tym, wobec którego niemożliwą była obojętność". Uczcijmy więc pamięć tego wielkiego Polaka, pisarza, patrioty- naszego patrona.

(wszyscy biorący udział w przedstawieniu wchodzą na scenę, ustawiają się w określonym porządku, a spośród nich wychodzi recytator 5)

RECYTATOR 5: (wiersz G. Karskiego pt. "Na zgon Stefana Żeromskiego" fragm..)

Nic nie przepadnie, nie zginie żadne twoje słowo,
I w każdym pokoleniu żyć będziesz na nowo,

I zostanie po tobie- wbrew mogilnej cieśni-
Odznaka, której żadne nie przytłoczą głazy:

Złoty krzyż twego serca, świecący bez skazy
Na wielkiej wstędze twojej nieśmiertelnej pieśni

NARRATOR:
Teraz delegacja uczniów z klas VI uda się do pomnika Patrona celem złożenia kwiatów. My zaś wszystkim zebranym serdecznie dziękujemy za uwagę.

(wymieniona delegacja pod opieką nauczyciela oddala się do pomnika pisarza w Parku Zdrojowym, pozostali zaś uczestnicy przedstawienia kłaniają się i schodzą ze sceny)
 

Opracowanie: mgr Katarzyna Kowalska- nauczyciel mianowany

Zgłoś błąd    Wyświetleń: 2896
 
   Komentarze
Jeszcze nie ma żadnych komentarzy, Twój może być pierwszy!

Dodaj komentarz
  Barometr
1 2 3 4 5 6  
Oceń artukuł!



Ilość głosów: 0
  Publikacje

Nowe zasady publikacji
Szukaj autora i tytuł
Ostatnio dodane materiały
Ranking publikacji 
Najczęściej zadawane pytania
  Twoje konto
Zaloguj się
Załóż konto
Zapomniałem hasła
  Forum
Nauczyciel - awans zawodowy
Matura
Korepetycje
Ogłoszenia - kupię, sprzedam, oddam


O Profesorze - Napisz do Nas - Reklama - Polityka prywatności - Najczęściej zadawane pytania - Zgłoś błąd

2000-2014