AWANS INFORMACJE FORUM Dla nauczyciela Dla ucznia LOGOWANIE


Katalog

Justyna Dudzik
Uroczystości, Scenariusze

Stachuriada - scenariusz wieczorku poświęconego twórczości Edwarda Stachury

- n +

Stachuriada - scenariusz wieczorku poświęconego twórczości Edwarda Stachury

Impreza przeznaczona dla uczniów szkół średnich. Składa się z 4 części: prezentacja życiorysu Stachury, konkurs recytatorski, konkurs na interpretację piosenki Stachury, legenda (w czasie obrad jury).

SCENOGRAFIA: na scenie znajduje się ławka parkowa, za nią drogowskaz pokazujący miejsca, w których przebywał Stachura (Paryż, Meksyk, Kotla, "Cudne manowce"). Na ławce siedzi chłopak- to Stachura piszący swój dziennik. Oprócz niego 2 osoby prowadzące spotkanie. Wokół mnóstwo świec (idealną porą na ten spektakl jest wieczór)

1. Wprowadzenie - życiorys

1. Edward Stachura - Sted - jak nazywali go przyjaciele. Jaki był? Co robił? Czym zasłużył sobie na to, by stać się bohaterem dzisiejszego wieczoru? Zanim wsłuchamy się w jego wiersze i piosenki, przypomnijmy sobie bieg życia Stachury.

2. Posłuchajcie, jak niekonwencjonalny życiorys przedstawił Sted na urzędowym formularzu przy ponownym zdawaniu na studia.

Stachura Urodziłem się 18 sierpnia 1937r. w Pont de Cheruy (Pont de szeri) we francji. Dzieciństwo miałem spokojne i piękne. Mając jeszcze 7 lat śniło mi się, że posiadam zdolność loty w tym czasie zacząłem uczeszczać do francuskiej szkoły elementarnej i sny zaczęły się zmieniać jak nowe obrazy w fotoplastykonie. Drugą wojnę światową pamietam tylko ze smaku czekolady, ktorą obdarowywali nas Amerykanie. Kiedy miałem 11 lat, rodzice doszli do wniosku, ze należy opuścić słodką Francję i powrócić do jeszcze słodszej Polski. Osiedlilismy się w ponurym miasteczku w Aleksandrowie Kuj. Tutaj skończyłem szkołę podstawową. Ponieważ wykazywałem szczególne zdolności, oddano mnie do "Gimnazjum" w Ciechocinku, żeby zrobić ze mnie inżyniera lub doktora. Po trzech latach przeniosłem się do liceum w Gdyni, które ukończyłem i gdzie do tej pory otoczony jestem legendą, jak wyczytałem na tamtejszej szkolnej gazetce. Potem włóczyłem się po Polsce, zacząłem studiować filologię francuską. Studia przerwałem przede wszystkim z własnej winy.

1. Książkowym debiutem Steda jest zbiór opowiadań "Jeden dzień", które zostają przyjęte z uznaniem przez krytykę i czytelników. Oto poglądy Stachury na poezję w tym czasie.

Stachura Trzeba mieć coś do powiedzenia, czyli mieć wrazliwość, wyobraźnię i trochę przebytych dni i nocy (...). Trzeba mieć coś do powiedzenia i jeśli chce się to powiedzieć, to trzeba to jakoś zrobić, jakoś napisać, a nie pisać poprawnego wiersza, wiersza - pogodynki czy czegoś w tym rodzaju. Poeta musi robić swoje, to znaczy pisać.

2. Stachura podejmuje studia na Uniwersytecie Warszawskim, a pięć lat później uzyskuje tytuł magistra filologii romańskiej. W '62 ma miejsce ślub Edwarda z Zytą Anną Bartkowską, wówczas studentką polonistyki, później pisarką. Nazywał ją w wierszach "gałązką jabłoni"

1. W '69 ukazuje się pierwsza powieść Stachury "Cała jaskrawość". Dwa lata później zostaje wydana "Siekierezada". Na podstawie tej powieści powstał film. Na przełomie lat 69/70 Sted przebywa w Meksyku. Jest to dla niego trudny okres głównie za sprawą krachu uczuciowego. Tak opisuje ten czas w swoich dziennikach:

Stachura... i dlatego tak boli wszystko. Zawsze kochałem ją, czciłem jak Boga. A teraz? Teraz odtrącony, reszta mojego życia musi polegać na oddalaniu się od niej, jak najdalej, tak jak przedtem coraz bliżej. Mam zawsze pamiętać, że była dla mnie cudnym aniołem i mam nigdy nie zapomnieć, że była dla mnie strasznym potworem.

2. W opinii jego przyjaciół Edward z pierwszego dziesieciolecia swojej działalności to postać pełna wiary i optymizmu, wewnętrznie słoneczna. Wyznawał wtedy trzy platońskie wartości: dobro, piękno i prawdę. Po roku '71 zmienił się. Był pełen goryczy, przesady. Każde krytyczne zdanie odbierał jako atak na swoją osobę.

1. W 1974 poeta wyrusza ponownie do Ameryki. Proces izolowania się od ludzi pogłębia się. Powstaje utwór "Wszystko jest poezja", w którym czytamy: "tak więc dużo bardziej niż czymś innym, niż na przykład pisaniem wierszy, poezja jest sposobem życia, innego, drugiego życia" . Jest uzasadnienie tezy, że wszystko jest poezja, a każdy jest poetą.

2. Z zapisków z tych lat wynika, że poeta zamyka się w sobie. Pojawia się też motyw niewygasłych uczuć do byłej żony. Miłość do "gałązki jabłoni" rozdzierała mu serce. W kwietniu 79 próbuje popełnić samobójstwo rzucając się pod pociąg. W tym wypadku traci prawą dłoń. Z powodu ciągłych myśli samobójczych trafia do szpitala psychiatrycznego.

1. W ostatnim utworze - dziennikach "Pogodzić się ze światem" Sted dokonuje rozrachunku z dotychczasowym życiem. Jest to dokument zmagania się człowieka z chorobą i próby ratowania się z katastrofy, jaką jest utrata chęci do życia. Jednak spokój nie chce przyjść. Myśli o śmierci pojawiają się coraz częściej. Poeta nie może pogodzić się z kalectwem i twórczą niemocą. Stachura przedawkował środki uspokajające.

Stachura Dzisiejszej nocy zobaczyłem jak nigdy dotąd, że życie może doprowadzić człowieka do takiego stanu, że samobójstwo jest jak cudowne wyzwolenie, jak jasna, cała w kwiatach polana w ciemnym, ponurym, dusznym lesie.

Jak długo można tak pisać i pisać nie mając już o czym pisać? Mam dopiero 42 lata wiec przypuszczalnie szmat życia przede mną. A czy nie można by wyjść śmierci na spotkanie?

WYCHODZI W STRONĘ ZAPALONEJ LAMPY

2. Konkurs recytatorski

Twórczość Edwarda Stachury jest wciąż aktualna. Dowodem na to jest wasza obecność. Zanim rozpoczniemy nasze konkursy przedstawię jury
.................................

Konkurs recytatorski rozpocznie...

3. Konkurs poezji śpiewanej

Piosenki odgrywają wielką rolę w życiu Stachury. Pisanie piosenek, układanie do nich melodii i wykonywanie ich przy akompaniamencie gitary, to nieodłączna część jego twórczości.
Konkurs na interpretację piosenki rozpocznie...

4. Stachura - legenda

Dziękujemy wszystkim uczestnikom konkursów. Podczas, gdy jury będzie ustalać werdykt, my zastanówmy się, co sprawiło, że Stachura stał się legendą. Oto jak wspominają swoje kontakty z poezją wielbiciele Steda.

Kolejne osoby mówią siedząc i przekazując sobie płonącą świecę

1. Źle się czuje! Robię dobrze i źle. Nie mogę sobie poradzić. Wybrałam słuszną drogę - może nie? Tyle wystarczy. Nie chcę nikogo obwiniać. Umieram na - Stachurę!

2. Jechałam pociągiem do ciotki, do Łodzi. Był niesamowity tłok, nie miałam gdzie postawić torby więc trzymałam ją w rękach. Obok stał Piotr, widział jak się męczę i powiedział, że może mi pomóc. Był poważny, nie uśmiechał się, zapytałam, co on taki drętwy. Powiedział, że Stachura umarł. Rozpłakałam się. Torba wyleciała mi z rąk.

3. Cała nasza dorosłość kształtowała się na jego literaturze. Mówiliśmy jego językiem, bo był to język nam najbliższy. Utworzyliśmy bank ulubionych utworów Steda i wymienialiśmy miedzy sobą wycinki prasowe o nim i jego ksiązki.

4. Przyszedł "Hindus" - taki chłopiec, który miał największe zaufanie u nas wszystkich i on przyniósł wiersz Stachury "Piosenka szalonego jakiegoś przybłędy". To się zaczynało: "Skąd idę, skąd? Nie wiecie? Nie.skąd idę więc? Zakuty łeb". No i zaczęło się. Zaczęliśmy szukać książek. Później napisałyśmy z koleżanką taki list "miłosny" i po pół roku nadeszła odpowiedź. Myśmy nosiły ten list na zmianę po miesiąc każda, żeby było po równo.

5. Stachura pisze całym sobą, wszystko jest w nim podporządkowane pisaniu, poza pisaniem Stachura w ogóle nie istnieje. Tylko na pozór Stachura żył także wtedy, kiedy nie pisał.

6. Krzywdzą cię nadal. Twoja smierć dla nich nic nie znaczy. Wykrzykują twoją poezję na scenach. Niebawem będą nauczać o tobie w szkołach.

7. Ja ci skręta utoczyłem byś w spokoju go wypalił. Ech, Stachuro, czyś na koniec aby czegoś nie zawalił?

5. Ogłoszenie wyników.

Dziękujemy wszystkim uczestnikom konkursów i gratulujemy laureatom. Stachura od nas odszedł, ale pozostawił nam swoją poezję. Dzięki niej ciągle żyje.
 

Opracowanie: Justyna Dudzik

Zgłoś błąd    Wyświetleń: 1490


Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach Profesor.pl są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione.


BAROMETR


1 2 3 4 5 6  
Średnia ocena: 4.33



Ilość głosów: 3

Serwis internetowy, z którego korzystasz, używa plików cookies. Są to pliki instalowane w urządzeniach końcowych osób korzystających z serwisu, w celu administrowania serwisem, poprawy jakości świadczonych usług w tym dostosowania treści serwisu do preferencji użytkownika, utrzymania sesji użytkownika oraz dla celów statystycznych i targetowania behawioralnego reklamy (dostosowania treści reklamy do Twoich indywidualnych potrzeb). Informujemy, że istnieje możliwość określenia przez użytkownika serwisu warunków przechowywania lub uzyskiwania dostępu do informacji zawartych w plikach cookies za pomocą ustawień przeglądarki lub konfiguracji usługi. Szczegółowe informacje na ten temat dostępne są u producenta przeglądarki, u dostawcy usługi dostępu do Internetu oraz w Polityce prywatności plików cookies.
Dowiedz się więcej.