Awans Informacje Forum Dla nauczyciela Dla ucznia Korepetycje Sklep
  [ Zaloguj się ]   [ Załóż konto ]
  Najczęściej szukane
Konspekty
Programy nauczania
Plany rozwoju zawodowego
Scenariusze
Sprawdziany i testy
  Media
Przegląd Prasy
Patronat
Medialny
Po godzinach
  Slowka.pl
Słówka na email
Język angielski
Język niemiecki
Język francuski
Język włoski
Język hiszpański
Język norweski
Język japoński
Język rosyjski
Gramatyka
Rozmówki

Alina Kreft
Historia, Artykuły

Indywidualizacja procesu kształcenia na lekcjach historii w gimnazjum

- n +

Indywidualizacja procesu kształcenia na lekcjach historii w gimnazjum

Do pierwszej klasy gimnazjum przychodzą uczniowie mający już za sobą sprawdzian wiedzy i umiejętności. Nie ma on charakteru selekcjonującego. Dostarcza on uczniom, rodzicom i nauczycielom informacji o poziomie osiągnięć uczniów Jest ważną informacją dla nauczyciela, gdyż na jego podstawie może on zdecydować o indywidualnej pracy z uczniem. Sprawdzian ten pokazuje, który z uczniów ma braki i należy mu pomóc w uzupełnieniu wiedzy oraz pozwala wyłowić uczniów najzdolniejszych, którzy będą wymagali poszerzenia wiadomości i umiejętności.

Pamiętać musimy, że istotny wpływ na indywidualizację nauczania ma okres dojrzewania młodzieży. Cechą charakterystyczną tego okresu jest to, że nie przebiega on jednakowo u wszystkich oraz występuje w różnym czasie. Przebiega inaczej u dziewcząt i chłopców. W tym czasie nasi uczniowie przechodzą do myślenia hipotetyczno- dedukcyjnego. Kształtowanie operacji formalnych jest szczególnie ważne na lekcjach historii podczas analizowania i syntetyzowania wiedzy, tworzenia bazy pojęciowej, oceniania, wartościowania.

Dobierając sposób indywidualizowania pracy z uczniem nauczyciel musi mieć na uwadze szereg właściwości różnicujących uczniów między sobą. Są to:
- uwarunkowania psychofizyczne (zdolności, pamięć, wyobraźnia, motywacja, zainteresowania, postawy, aspiracje, stan zdrowia, warunki fizyczne oraz posiadany już zasób wiedzy i umiejętności, który jest punktem wyjścia do dalszej nauki).
- sposób, styl uczenia się (każdy uczeń indywidualnie zdobywa wiedzę, organizuje, wykorzystuje i zapamiętuje).
- wpływ środowiska pozaszkolnego (rodziny, kolegów).

Dążąc do zindywidualizowania nauczania nauczyciel musi brać pod uwagę:
- czas i tempo pracy ucznia
- program nauczania i opracowany na jego podstawie plan dydaktyczno- wychowawczy
- wyposażenie pracowni historycznej
- różnorodne metody nauczania
- sposób i częstotliwość kontroli, ocen, nagradzania.

Dla nauczyciela historii najważniejsze jest wyeliminowanie reprodukcji wiedzy faktograficznej. Musi on dążyć do twórczego organizowania procesu lekcyjnego, uwzględniać potrzeby i zainteresowania uczniów. Dlatego bardzo dokładnie musi przeanalizować treści nauczania jak i dobór metod nauczania. Celem powinno stać się przedstawienie doświadczenia historycznego w odniesieniu do współczesności.

Na indywidualne traktowanie każdego młodego człowieka wpływ ma odpowiedni dobór środków nauczania- podręczniki, literatura popularnonaukowa, teksty źródłowe, mapy, diagramy, foliogramy, kasety video, komputer z dostępem do Internetu itd.

Nie bez znaczenia jest wiedza psychologiczna nauczyciela. Jego baczna obserwacja rozwoju emocjonalnego i intelektualnego uczniów, zmieniających się zainteresowań, potrzeb i możliwości powinna mieć zasadniczy wpływ na planowanie i korygowanie planów dydaktyczno wychowawczych.

Odpowiednio zaplanowany proces lekcyjny powinien uwzględniać fakt iż młodzież w okresie dojrzewania niechętnie przyjmuje gotowe rozwiązania. Nauczyciel powinien więc być dla ucznia przewodnikiem w poszukiwaniu wiadomości. Takie możliwości daje metoda dramy i projektu. Pracując w grupie uczeń może wykazać się swoimi predyspozycjami, zainteresowaniami, możliwościami intelektualnymi. Metoda ta często rozbudza wrażliwość i otwartość uczniów, pokazuje im nie odkryte dotychczas możliwości. Możemy jako nauczyciele poznać nie odkryte dotychczas możliwości uczniów. Ważną rzeczą jest stworzenie otwartej atmosfery zajęć. Metaplan z kolei uwzględnia indywidualne tempo pracy ucznia, daje czas na generowanie pomysłów i swobodne wypowiadanie się.

Większość metod aktywizujących nastawiona jest na pracę grup zadaniowych. Znajomość procesów zachodzących w grupie, etapów funkcjonowania zespołów pozwala nauczycielowi sterować pracą grupy tak aby była ona efektywna, Pozwala nauczycielowi dostosować możliwości ucznia do wykonywanego zadania. Uczniowie zdolniejsi mogą wykorzystać swoje umiejętności wspierając słabszych dzięki temu słabsi mają okazję pracując z kolegami poszerzyć swoją wiedzę i umiejętności bez stresu.

Przy bardziej tradycyjnych metodach nauczania należy uzupełniać luki w wiadomościach oraz braki umiejętności przydzielając indywidualne zadania, dodatkowe ćwiczenia, prowadząc zajęcia wyrównawcze.

Uczniom zdolnym stawiać należy cele indywidualne wskazując poszerzony zakres materiału do opanowania. Można też wskazać inne źródła wiedzy do samodzielnego wykorzystania.

Tylko poprzez indywidualizację nauczania nauczyciel osiągnie cele postawione w podstawie programowej dla edukacji historii w gimnazjum.
 

Opracowanie: Alina Kreft

Zgłoś błąd    Wyświetleń: 2291
 
   Komentarze
Jeszcze nie ma żadnych komentarzy, Twój może być pierwszy!

Dodaj komentarz
  Barometr
1 2 3 4 5 6  
Oceń artukuł!



Ilość głosów: 0
  Publikacje

Nowe zasady publikacji
Szukaj autora i tytuł
Ostatnio dodane materiały
Ranking publikacji 
Najczęściej zadawane pytania
  Twoje konto
Zaloguj się
Załóż konto
Zapomniałem hasła
  Forum
Nauczyciel - awans zawodowy
Matura
Korepetycje
Ogłoszenia - kupię, sprzedam, oddam


O Profesorze - Napisz do Nas - Reklama - Polityka prywatności - Najczęściej zadawane pytania - Zgłoś błąd

2000-2014