Awans Informacje Forum Dla nauczyciela Dla ucznia Korepetycje Sklep
  [ Zaloguj się ]   [ Załóż konto ]
  Najczęściej szukane
Konspekty
Programy nauczania
Plany rozwoju zawodowego
Scenariusze
Sprawdziany i testy
  Reklama
  Media
Przegląd Prasy
Patronat
Medialny
Po godzinach
  Slowka.pl
Słówka na email
Język angielski
Język niemiecki
Język francuski
Język włoski
Język hiszpański
Język norweski
Język japoński
Język rosyjski
Gramatyka
Rozmówki

Model nauczyciela wychowania fizycznego.

Społeczne potrzeby rozwoju kultury fizycznej potrzebują obecnie nowego modelu - wzoru nauczyciela wychowania fizycznego, a także chcą określić jego zadania i funkcje jakie powinien spełniać

Dlatego też badania i dociekania naukowe teoretyków kultury fizycznej i pedeutologów powinny "nie tylko nakreślać ramy zadań i obowiązków nauczyciela w-f, przedstawiać rzeczywisty i postulowany wzór osobowy i zawodowy ale również nadać praktyczny kierunek działalności nauczycieli, a jednocześnie zbierać i uogólniać ich doświadczenia".

Potrzeba modelowych opracowań nauczyciela wychowania fizycznego nabiera obecnie szczególnego znaczenia w okresie wdrażania nowych koncepcji kultury fizycznej, a zwłaszcza jej fundamentu, szkolnego wychowania fizycznego. Modelem zainteresowane są wyższe uczelnie wychowania fizycznego oraz kandydaci do tego zawodu.

Uczelniom umożliwiłoby to na prawidłowe określenie celów kształcenia, opracowania struktury i treści programów kształcenia, opracowana teorii planów nauczania, programu wychowawczego a zarazem odpowiedniego rozwiązania w zakresie doboru i selekcji kandydatów do zawodu.

Natomiast zainteresowanie studentów wynika z perspektyw przyszłej pracy zawodowej, którzy pragną być zorientowani w czekających ich zadaniach, obowiązkach i realiach zawodu.

Na przestrzeni wielu dziesięcioleci model osobowo-zawodowy nauczyciela wychowania fizycznego kształtował się i podlegał stałej ewolucji.

Śledząc literaturę, rzeczywistość społeczną i różne koncepcje teoretyczno-metodyczne zwracamy uwagę na ciągle rozszerzający się zakres zadań i czynności zawodowych nauczyciela; - od nauczyciela metodyki lekcji gimnastyki, gier i zabaw ruchowych poprzez instruktora i organizatora sportu szkolnego oraz pozaszkolnego do nauczyciela wychowania fizycznego, a następnie nauczyciela kultury fizycznej.


Już w okresie międzywojennym E. Krak i W. Sikorski zwracał uwagę na to, że wychowawca fizyczny powinien być nie tylko nauczycielem, ale nauczycielem-wychowawcą w pełnym słowa znaczeniu; mieć dobre zdrowie, wszechstronną sprawność i przytomność umysłu; nie powinien palić ani pić. Wyróżnia on trzy typy nauczycieli:
- zaangażowany w czasie studiów, w czasie pracy, osiąga bardzo dobre wyniki, dokształca się
- twórczo zaangażowany, ale tylko na jednym odcinku pracy
- przypadkowy, niezaradny, niezadowolony i niesumienny pracujący od przypadku do przypadku.

Ogólnie biorąc pod uwagę całą literaturę można wymienić wiele cech wspólnych, takich jak: dobre przygotowanie zawodowe z wielu dyscyplin naukowych, stałe dokształcanie się, wysoka sprawność fizyczna, szerokie zainteresowania i zamiłowanie do zawodu. Stąd można mówić o typach: Typ T (trener), Typ P (pedagog,), Typ O (organizator), Typ I (improwizator).

Ciekawe interesujące badania o charakterze empirycznym nad współczesnym wychowawcą fizycznym przeprowadziła Z. Żukowska.

W ich wyniku opracowała ogólną charakterystykę sylwetki współczesnego nauczyciela wychowania fizycznego w Polsce na tle jego pracy dydaktyczno-wychowawczej i zainteresowań, dokonując jednocześnie typologii wychowań fizycznych (nowator, tradycjonalista, improwizator). Szczególne nasilenie badań przypada na ostatnie ćwierćwiecze (1960-1986).

Badania Arasynowicza, Mańkowskiej i Żukowskiej odsłaniają najbardziej typowe niedociągnięcia, trudności i błędy w pracy zawodowej nauczycieli wychowania fizycznego. Biorąc pod uwagę ich różnorodność ogranicza się do wymienienia najczęściej powtarzających się Ł zbyt mała troska o higienę, zdrowie i prawidłowy rozwój fizyczny uczniów, niedostateczna umiejętność poznawania uczniów ze względu na braki wiedzy pedagogiczno-psychologicznych, brak umiejętności postępowania z uczniem trudnym, brak współpracy ze środowiskiem, słabe zaangażowanie w życie sportowe szkół itp.

Przyczyn powyższych niedociągnięć i błędów dopatrują się autorzy przede wszystkim w brakach przygotowania zawodowego oraz w warunkach pracy.

A także w niedostosowaniu programów do możliwości rozwojowych dzieci oraz w zbyt dużej ogólnikowości i wieloznaczności sformułowań w treściach programu kultury fizycznej, oraz złej organizacji pracy w szkołach (nadmiar obowiązków nauczyciela). Dyskutując nad modelem wychowawcy fizycznego nie sposób pominąć jakże ważne są tu motywy wyboru tego zawodu oraz faktu, iż inaczej wygląda model nauczyciela początkującego niż nauczyciela z doświadczeniem.

H. Muszyński wyróżnia i opisuje cel wychowana fizycznego: naczelne, kierunkowe, etapowe i operacyjne. Z celów tych wywodzi ideał i role społeczne jakie winien spełniać nauczyciel wychowania fizycznego w szkole i w środowisku.

Preferując przy tym zasadę: Aby wychowywać innych, trzeba być samemu wychowanym, gdzie ważne są role nauczyciela wychowania fizycznego: n-obywatel, n-żywy wzór kultury fizycznej, n-wychowawca, n-dydaktyk, n-społecznik.

Wołoszyn pisze na ten temat iż, chcąc być dobrym n-wychowawcą nie można ograniczać się do przekazywania wiedzy i umiejętności, ale trzeba apelować do osobowości jednostki, jej wyobraźni, potrzeb ruchowych itp. Nie może być to sam suchy dydaktyk ale "spolegliwy" wychowawca, który przez odpowiedni styl pracy, dobór metod, form i środków postępowania wyrabiał będzie u młodzieży potrzebę różnorodnych form aktywności ruchowej. Jednocześnie autor zwraca uwagę na to, iż istotnym problemem są cechy osobowości, ponieważ w różnym stopniu wychowuje się przez to, kim się jest, jak i przez to, co się wie i potrafi.

Nauczyciel musi sam czuć potrzebę i umieć ustawicznie doskonalić się wielostronnie, jeżeli tak wiele ciągle ma "dawać innym".

W konsekwencji dotychczasowych rozważań nad modelem nauczyciela wychowania
fizycznego można wyróżnić sześć części składowych::
- działalność dydaktyczno-metodyczna
- opiekuńczo wychowawcza
- organizacyjno-sportowa
- społeczna w szkole i poza szkołą
- w zakresie samokształcenia i doskonalenia
- działalność inna (propagowanie kultury fizycznej, prowadzenie dokumentacji).
"Dokonując oceny osobowości nauczyciela wychowania fizycznego postuluje się, aby jej przedmiotem uczynić jego kompetencje". Z. Żukowska rozpatruje je w ramach trzech składników:
- składnik merytoryczno-motywacyjny definiowany przez kompetencje zdolności, fachowość
- składnik metodyczno-organizacyjny-realizowany na drodze kompetencji-nauczania, nowatorstwa, kontroli i oceniania
- składnik społeczno-kulturotwórczy obejmujący kompetencje rozumienia i komunikatywności

Przedstawiony wyżej model to model osobowości wszechstronnie aktywnej, który w określonej rzeczywistości społecznej całkowicie przekonuje, zyskuje aprobatę społeczną i odpowiada na zapotrzebowania społeczne.

Literatura:
1. Żukowska Z.: Model normatywny nauczyciela wychowania fizycznego. "Kultura Fizyczna" 1979, Nr 3.
2. Ćieśliński R. Warsztat pracy nauczyciela wychowania fizycznego. Warszawa 1984, AWF w Warszawie.
3. Arasymowicz S.: Warsztat pedagogiczny wychowawcy fizycznego - rzeczywistość i potrzeby. Warszawa 1984, AWF w Warszwwie.

Opracowanie: Barbara Jaroszkiewicz
nauczyciel wychowania fizycznego
w Szkole Podstawowej Nr l
w Ostrowi Mazowieckiej


 
  Barometr
1 2 3 4 5 6  
Oceń artukuł!



Ilość głosów: 0

Szukaj autora i tytuł
Ostatnio dodane materiały
Najczęściej zadawane pytania
Zasady publikacji 
Zobacz jak wygląda zaświadczenie o publikacji Twoich materiałów
  Twoje konto
Zaloguj się
Załóż konto
Zapomniałem hasła
  Forum
Nauczyciel - awans zawodowy
Matura
Korepetycje
Ogłoszenia - kupię, sprzedam, oddam

O Profesorze - Napisz do Nas - Reklama - Polityka prywatności - Najczęściej zadawane pytania - Zgłoś błąd

2000-2014