Awans Informacje Forum Dla nauczyciela Dla ucznia Korepetycje Sklep
  [ Zaloguj się ]   [ Załóż konto ]
  Najczęściej szukane
Konspekty
Programy nauczania
Plany rozwoju zawodowego
Scenariusze
Sprawdziany i testy
  Reklama
  Media
Przegląd Prasy
Patronat
Medialny
Po godzinach
  Slowka.pl
Słówka na email
Język angielski
Język niemiecki
Język francuski
Język włoski
Język hiszpański
Język norweski
Język japoński
Język rosyjski
Gramatyka
Rozmówki

Scenariusz inscenizacji - Spotkanie z Adamem Mickiewiczem

(Po scenie spaceruje dwóch uczniów, którzy prowadzą ze sobą rozmowę. Za nimi znajduje się dekoracja: stolik przykryty długim obrusem, a na nim kałamarz z gęsim piórem i porozkładane książki Adama Mickiewicza).

Uczeń I: - Szkoła Podstawowa imienia Adama Mickiewicza. Zaraz, zaraz... Kim właściwie był Mickiewicz?

Uczeń II: - Jak to? Nie wiesz?

Uczeń I: - Coś tam słyszałem. Chyba pisał wiersze.

Uczeń II: - Rzeczywiście pisał. Uważa się go za jednego z najbardziej znanych poetów romantycznych.

Uczeń I: - To znaczy, że pisał romanse?

Uczeń II: - Nie.

Uczeń I: - Może wobec tego był romantyczny, często się zakochiwał i lubił spacery przy świetle księżyca?

Uczeń II: - Też nie. Skąd ci to przyszło do głowy? On żył i tworzył w epoce, którą nazywano romantyzmem.

Uczeń I: - A kiedy to było?

Uczeń II: - W XIX wieku. Już w młodości stał się dla swoich rówieśników autorytetem, a później duchowym przywódcą emigracji.

Uczeń I: - Co to jest emigracja?

Uczeń II: - Tego też nie wiesz? To opuszczenie ojczyzny, wyjazd na stałe lub na jakiś czas. Adam Mickiewicz musiał emigrować z ojczyzny ze względu na swoją działalność patriotyczną. Życie spędził właśnie na emigracji. Dużo podróżował. Przebywał między innymi we Włoszech, Niemczech i najdłużej we Francji.

Uczeń I: - Skoro tak wiele jeździł to miał jeszcze czas na tworzenie?

Uczeń II: - Tak, sporo pisał.

Uczeń I: - A o czym?

Uczeń II: - O ojczyźnie, przyrodzie, przyjaźni. No właśnie, wiesz, kiedy można poznać prawdziwego przyjaciela?

Uczeń I: - Chciałbym, ale to nie jest wcale takie proste.

Uczeń II: - Wobec tego posłuchaj bajki Adama Mickiewicza pt.: Przyjaciele.

Uczeń III: Recytuje utwór rozpoczynający się od słów:
Nie masz teraz prawdziwej przyjaźni na świecie...

Uczeń I: - To rzeczywiście mądra rada. Muszę ją wypróbować.

Uczeń II: - A wiesz o tym, że poeta lubił przesiadywać przed domem na ławeczce. Słuchał wówczas baśniowych opowieści starszych ludzi, a potem tworzył ballady, historie pełne tajemniczych, często niesamowitych postaci. Jedną z nich jest Świtezianka.

Uczeń IV: Recytuje wybrane fragmenty ballady pt.: Świtezianka.

Uczeń I: - Kim ona właściwie była?

Uczeń II: - Wodną rusałką, która potrafiła tańczyć po tafli jeziora.

Uczeń I: - Ciekawe. Poeci często piszą o miłości, a Mickiewicz?

Uczeń II: - Jemu również nie było obce silniejsze bicie serca, a uczucia przelewał na papier. Tak powstała m.in. Niepewność.

Uczeń V: Recytuje fragment wiersza pt.: Niepewność.
(W tle słychać muzyczną interpretację tego samego utworu w wykonaniu Marka Grechuty)

Uczeń I: - Kim była jego ukochana?

Uczeń II: - Młodzieńcza miłość nazywała się Maryla Wereszczakówna. Niestety, Adam nadaremnie do niej wzdychał. Choć miał talent poetycki, to był biedny jak mysz kościelna. Panna wybrała na męża znacznie bogatszego młodzieńca.

Uczeń I: - To rzeczywiście przykre. O! Chyba przypomniałem sobie tytuł jednego z utworów Adama Mickiewicza.

Uczeń II: - Tak? Słucham z niecierpliwością.

Uczeń I: - Zdaje się, że jest to Pan Tadeusz. Nawet widziałem taki film wyreżyserowany przez Andrzeja Wajdę.

Uczeń II: - Masz rację. Pan Tadeusz to epopeja narodowa, najważniejszy utwór poety, napisany w Paryżu w 1834 roku. Każde dziecko słyszało chyba jego początek, czyli Inwokację.

Uczeń VI: Recytuje Inwokację.

Uczeń I: - Dlaczego poeta pisał:Litwo, ojczyzno moja! skoro był Polakiem?

Uczeń II: - Kiedyś Zaosie koło Nowogródka, miejsce, w którym urodził się poeta, należało do Litwy, a Litwa była częścią Rzeczypospolitej. Właśnie litewskie niebo przedstawia narodowy wieszcz, pisząc:

Uczeń VII: Recytuje fragment Pana Tadeusza - opis obłoków rozpoczynający się od słów:
U nas dość głowę podnieść: ileż to widoków!

Uczeń II: - W innym fragmencie Pana Tadeusza poeta maluje słowami dwa stawy.

Uczeń VIII: Recytuje fragment epopei rozpoczynający się od słów:
Dwa stawy pochyliły ku sobie oblicza, jako para kochanków...

Uczeń II: - Zachwyca też widziane oczyma twórcy grzybobranie.

Uczeń IX: Recytuje fragment Pana Tadeusza - grzybobranie od słów:
Grzybów było w bród: chłopcy biorą krasnolice,
Tyle w pieśniach litewskich sławione lisice...


Uczeń I: - Teraz już dosyć dużo wiem o Adamie Mickiewiczu i nie muszę czytać wierszy, które tutaj usłyszałem.

Uczeń II: - Wielkiego poety nie można przeczytać raz na zawsze. Za każdym razem, kiedy wczytujemy się w znane już teksty, odsłaniają one nowe, przedtem niedostrzeżone piękności. Dzieła wielkiej poezji są głębokie i niewyczerpane.

Uczeń I: - Chyba masz rację. Przemyślę to, co powiedziałeś i jeszcze sięgnę po tomik z utworami Adama Mickiewicza.
 

Opracowanie: Iwona Urbańska-Kloskowska


 
  Barometr
1 2 3 4 5 6  
Oceń artukuł!



Ilość głosów:

Szukaj autora i tytuł
Ostatnio dodane materiały
Najczęściej zadawane pytania
Zasady publikacji 
Zobacz jak wygląda zaświadczenie o publikacji Twoich materiałów
  Twoje konto
Zaloguj się
Załóż konto
Zapomniałem hasła
  Forum
Nauczyciel - awans zawodowy
Matura
Korepetycje
Ogłoszenia - kupię, sprzedam, oddam

O Profesorze - Napisz do Nas - Reklama - Polityka prywatności - Najczęściej zadawane pytania - Zgłoś błąd

2000-2014